... mia akoma epiki metafora ... (Meros A')

Με τα αλάτια της θάλασσας και χορταστική μέρα μπάνιου συνοδεόμενη κλασσικά από mixed φρέσκο μάνγκο και ανανά επιστρέψαμε Ao Nang, όπου μας περίμενε ήδη το mini-van. Μισή ωρίτσα δρόμος για έναν ιδιωτικό σταθμό λεωφορείων, λίγο έξω από το Krabi και αναμονή εκεί περίπου μια ώρα, οπότε και κάναμε ντουζάκι στις τουαλέτες. Πολύ προνοητικοί αυτοί οι Ταϊλανδοί ρε παιδί μου ...τσ τσ τσ ... ότι σκεφτείς ή θελήσεις είναι εκεί, δε χρειάζεται να κάνεις ρούπι ... για προέδρους και θεούληδες φτιαγμένο το μέρος ...

Αφού κατέφθασαν δίαφορα μινι-βανάκια γεμίσαμε ένα VIP bus, διώροφο με πολλές θέσεις πού ελαφρώς ξαπλώνουν (έχουμε ταξίδεψει και με πιο άνετα στη χώρα αυτή), και ξέκινησε το 12 ωρο ταξίδι μέχρι Μπάνγκογκ. Από τη γειτονιά της Khao San, όπου μας άφησε και έπειτα από χοντρό παζάρι ο τουκ-του-κας μας άφησε τάκα τάκα στο σιδηροδρομικό σταθμό στις 5.50 πμ. Ευτυχώς οι άνθρωποι είναι εξυπηρετικοί και από το ταμείο, που μας αντίκρυσε ιδρωμένους και αναψοκοκκινισμένους από το τρέξιμο, μίλησε στον ασύρματο και είπε στο σταθμάρχη να περιμένουν 2 λεπτά πριν την αναχώρηση. Τόσο χρειαζόταν και καθυστερήσαμε το τραίνο, ώστε να ανέβουν οι τελευταίοι επιβάτες, 2 άξιοι έλληνες εκπρόσωποι του "last minute" :)
Μόλις λίγες εκατοντάδες μέτρα από το σταθμό και με κατέυθυνση ανατολικά, αντικρύσαμε ένα απίστευτο σκηνικό, όπου πάγκοι είναι στρωμένοι σε αμφότερες πλευρές από τις ράγες και άνθρωποι στρώνουν την πραμάτεια τους μιας και ξεκινάει η καινούρια μέρα. Το εντυπωσιακό είναι ότι αυτοί που θα ψωνίσουν από εκεί στέκονται κυριολεκτικά πάνω στις ράγες!!! ... μια σκηνή από Ιντίανα Τζόουνς για όσους θυμούνται.
Φτάσαμε στα σύνορα Ταϊλάνδης με Καμπότζη, στο Aranya Prathet, νωρίς το μεσημέρι πλέον μιας και προλάβαμε το πιο αργό τραίνο που έχω ταξιδέψει ποτέ, 200 χλμ. - 6 ώρες !!! Τι περιμέναμε και εμείς με εισιτήριο 1 €, ε; Αναρίθμητες στάσεις σε κάθε χωριουδάκι μέσα στους αγρούς. Μέσα στα βαγόνια, που ήταν πλήρως αεριζόμενα, από τα παράθυρα και τις πόρτες που δεν υπήρχαν, μπορούσες να διακρίνεις όλη την πραγματική επαρχία της χώρας, μόνο κότες δεν είχαμε μέσα. Πολύ φαί που έφερναν γυναίκες που επιβιβάστηκαν στον ένα σταθμό και αποβιβάστηκαν στον επόμενο μιας και πούλησαν τα αγαθά τους. Άλλη έφερνε αυγά, άλλη ξηρούς καρπόυς, άλλη ψημένα κοτοπόδαρα ... όλες όμως είχαν ρύζι ως βάση, για να μη ξεχνιόμαστε. έτσι; Οι όμορφες αυτές εικόνες, οι απίστευτοι φτωχικοί οικισμοί στη μέση του πουθενά, οι γλαφυροί χωρικοί και οι χαμογελαστοί επιβάτες, ξεγελούσαν διαρκώς την ταλαιπώρια και την αϋπνία μας.

Το video αυτό περιγράφει λιγάκι την κατάσταση που επικρατεί στην "αγορά" σε μικρή απόσταση από το σταθμό των τραίνων.

Phuket & Ao Nang

The same day I was paying a visit to the Burmese borders, Dima & Thekla decided to leave the exotic islands and come to Phuket in order to get the next day a plane to Bangkok and then from BKK back to Greece. They felt somehow homesick!! :p Snifff Anyway, there we met altogether in Patong beach, the first co-travellers with the following ones, and had a delicious seafood dinner at a posh restaurant, including lobster, red snapper, giant tiger prawns, crabs and squid. Yummy indeed, although I believe it was the most expensive meal we had since we left Greece, correct me if I am wrong Dima ...
Patong beach is the main town of the island, it resembles slightly a place in Miami, where beach is kilometres long and so wide, numerous jet skis and any kind of water sports, restaurants and supermarkets at the beach street, locals that speak fluently english and make lots of money out of tourists, foreigners living there permanently owning business like hotels, bars, restaurants, rental companies or even small agencies. Greeks of course wouldn't be an exception and greek kolo-bars can be found at the heart of the night-life district. You can hear also some live bands, mostly rock or reggae, or visit the huge clubs, temples of "love". Spyros was our guide there and he knew good spots for massage and food, but in 2 days we felt like seeing enough and there were so many other places to check.
Then with the "new" Dimitri we wandered around Phuket island, to Karon, Kata Yai, Kata Noi and Nai Han beach, but more or less the scenery was alike. 5 star hotels dominate all the beach front side, thousands of umbrellas and reclining chairs, restaurants, shops and congested small summer "towns" is what you may expect here. Man can see mostly middle-aged tourists that are looking for comfortable and lazy vacations, everything available at their feet and most of them won't even move outside the super complex that they stay. Ok, I agree that it is among the best value for money service and accommodation provided, but still this is not what we were looking for, Rhodes is even closer to experience this (in 20 years from now or what) :p ... The truth is that the sea and beaches are still really attractive, despite the confluence and presumably 15 years ago were still some paradisal places in this huge island.
We left Phuket to the Phi Phi island, as described two posts below, and then slowly slowly we decided to start going north. Our last stop in Southern Thailand was Ao Nang, as for Dimitri it meant to be the last time swimming. Initially we thought of visiting Krabi, a magnificent small town, but the sea there is not that attractive due to the port and is getting too touristic during January. So on the west side of Krabi you can find Ao Nang, a place to stay, but still not good enough for swimming. The long beach Hat Tham Phra Nang that starts from Railay, the closest port hosts many locals or Thai tourists who like to swim and having pic nic next to the seaside, thus parking places keep cars only few metres away from them. We rented a motorbike and only 15min away we found remote places to relax, swim and local food to eat.